Historia: Opel Vivaro BOpel Vivaro B (sprzedawany w Wielkiej Brytanii jako Vauxhall Vivaro) zadebiutował w 2014 roku jako następca modelu Vivaro A, kontynuując strategię średniej wielkości furgonów opartą na współpracy Opla z Renault. Generacja ta jest historycznie ważna, ponieważ stanowi ostatni rozdział Vivaro „opartego na Traficu”: choć model otrzymał nowe nadwozie, odświeżoną kabinę i stylistykę zgodną ze współczesnymi samochodami osobowymi Opla, Vivaro B pozostało pod względem platformy blisko spokrewnione z trzecią generacją Renault Trafic, zanim w 2019 roku marka przeszła na architekturę PSA/Stellantis.![]() Opel Vivaro B: podział produkcji, nowe silniki 1.6 CDTIPrzed premierą Opel/Vauxhall i Renault publicznie potwierdziły planowanie produkcji: montaż Vivaro B odbywał się w Luton (Wielka Brytania), podczas gdy zakład Renault w Sandouville został wybrany do produkcji Trafica oraz wariantu Vivaro H2 (z wysokim dachem). Historyczne podsumowanie linii Vivaro sporządzone przez Opla podaje, że do 2014 roku z linii produkcyjnych zjechało już 600 000 egzemplarzy, a druga generacja zadebiutowała z „zaawansowanym nowym dieslem” i zwiększoną funkcjonalnością. W sensie technicznym Opel podkreślał dwa nowe silniki wysokoprężne jako kluczową zmianę mechaniczną: 1.6 CDTI oraz 1.6 CDTI BiTurbo, w którym system BiTurbo wykorzystywał sekwencyjne turbodoładowanie, aby połączyć lepsze osiągi z wyższą wydajnością. Gama Vivaro B była nadal oferowana w wielu wariantach nadwozia do pracy i transportu osób (w tym furgony i wersje osobowe), z dwiema długościami i dwiema wysokościami dachu stanowiącymi trzon fabrycznej oferty na rynkach europejskich. |
||||
| Author: Paweł Kokot |
Copyright © 2026 by Transit Center. Wszelkie prawa zastrzeżone.